Wat is een oorinfarct?
Uw binnenoor is een van de meest energieverslindende weefsels van het lichaam. De trilhaarcellen in het slakkenhuis hebben een constante toevoer van zuurstof en glucose nodig om geluidssignalen om te zetten in elektrische impulsen. Wanneer de minuscule haarvaten die deze cellen voeden vernauwen of afsluiten – door bijvoorbeeld een stolsel, vaatspasme of atheromatose – dan dreigt een situatie die klinisch sterk lijkt op een herseninfarct: een oorinfarct.
Volgens onderzoek gepubliceerd in het tijdschrift Otology & Neurotology (2018) is verminderde cochleaire microcirculatie de meest onderschatte oorzaak van plotselinge perceptieve gehoordaling en chronische tinnitus. De meeste mensen associëren oorsuizen met harde geluiden of veroudering, maar de onderliggende vasculaire factor blijft vaak onopgemerkt.
De stille bedreiging: chronische hypoperfusie
Een eenmalige of langdurige verminderde doorbloeding van het binnenoor veroorzaakt niet alleen gehoorverlies, maar ook een vicieuze cirkel van excitotoxiciteit. Wanneer de zuurstoftoevoer daalt, raken de trilhaarcellen overprikkeld en geven ze grote hoeveelheden glutamaat af. Dit stapelt zich op in de synapsen en zorgt voor een verhoogde neuronale activiteit in de auditieve cortex – precies het mechanisme dat aanhoudende tinnitus in stand houdt.
